ตอนที่ 2 เปิดประตู
ฟ้าลิขิตให้ชีวิตมีเปลี่ยนผัน
ไม่ว่าจะเป็นอย่าไรอย่ากลัวมัน
จงฟาดฟันอุปสรรคอย่าหนักใจ...........”
มันเป็นเพียงข้อความสั้นๆ
จากพ่อยืนให้มารีย์ แต่ก็แฝงไปด้วยความคิดความรู้สึกปลุกมารีย์ตื่นขึ้นมาให้ทำสิ่งที่ถูกต้องสิ่งที่มารีย์ควรจะทำ
เพราะสิ่งเรานั้นจะทำให้มาลีมีตึกอยู่ในสังคม พร้อมทั้งทำให้มารีย์มีชีวิตที่ดี
มารีย์คิดในใจว่าขนาดคนพิการเขาไม่มีแขนไม่มีขา เขายังสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในสังคมอย่างมีความสุข
มารีย์เลยมองไม่ดูตัวเอง “เอนี่เราก็สมประกอบทุกอย่างทำไมเราไม่ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น เพียงแค่รูปร่างหน้าตาของเรา ที่ไม่ดีจนทำให้ทุกคนในสังคมมองเรา ว่าตัวประหลาด ถึงเวลาที่ต้องดูแลตัวเองเปลี่ยนให้มารีย์เป็นคนใหม่สวยใสกันไปเลย”
มารีย์เลยมองไม่ดูตัวเอง “เอนี่เราก็สมประกอบทุกอย่างทำไมเราไม่ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น เพียงแค่รูปร่างหน้าตาของเรา ที่ไม่ดีจนทำให้ทุกคนในสังคมมองเรา ว่าตัวประหลาด ถึงเวลาที่ต้องดูแลตัวเองเปลี่ยนให้มารีย์เป็นคนใหม่สวยใสกันไปเลย”
“แม่จ๋าแม่จ๋าวันนี้มีอะไรกินจ๊ะมารีย์หิวจังเลย” มารีย์พูดด้วยเสียงสดใส
“มีหลายอย่างเลยลูกมีของที่ลูกชอบด้วยนะ...” แม่พูดด้วยน้ำเสียงดีใจ
“เอแต่วันนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าลูกทำไมดูสดใสขึ้น” แม่นึกสงสัยในตัวมารีย์
“แม่มารีย์คิดดีแล้ว ว่าทางที่มารีย์ทำตัวแบบเดิมมันทำให้มารีย์ไม่มีจุดยืน มารีย์ต้องลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองและสู้กับชีวิตต่อไปเพราะชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดินต่อไป” มารีย์พูดด้วยเสียงที่มีพลังและหนักแน่น ด้วยใบหน้าที่สดใส
“ลูกคิดได้แบบนี้แม่ก็ดีใจแล้ว......” แม่พูดด้วยเสียงอ่อนโยนและดีใจมากๆ
ภารกิจแรก: ผิวขาวหน้าใส่
ช่วงกลางวันของวันนั้นแม่แก้วก็ได้หาวิธีช่วยมารีย์ว่าจะทำยังไงให้มารีย์เป็นสาวสวย
ขาวใส่อย่างธรรมชาติ แม่นึกขึ้นได้ถึงสูตรขัดผิวสมัยโบราณตอนแม่เป็นสาว
“มารีย์แม่นึกออกแล้วมานี่แม่จะจัดการโจแกให้”
“มาแล้วจ้าแม่เริ่มเลยกันดีกว่าแม่”. มารีย์พูดด้วยน้ำเสียงดีใจและตื่นเต้น
“มาแม่จะบอกขั้นตอนและเราก็มาลงมือทำกันเลยถ่ายรูปจะได้สวยขาวใสขึ้น”
จากนั้นแม่ก็เริ่มจากการเตรียมน้ำมะขามเปียกขมิ้นสูตรโบราณ เอามาขัดผิวขัดตัว อาทิตย์ละหนึ่งถึงสองครั้ง ขัดเสร็จก็เอานมสดจืดมาผสมกับน้ำอุ่น แล้วให้มารีย์นอนแช่ในอ่างรู้สึกสบายตัวมากและมารีย์ชอบกับการขัดผิวและดูแลผิวตัวเองเป็นอย่างมาก แม่ก็เลยบอกมาถามว่า “ถ้าทำแล้วมารีย์ต้องหลีกเลี่ยงแสงแดดนะซักสองวันต้องทาครีมกันแดดด้วยไม่งั้นเดี๋ยวคำกว่าเดิม เดี๋ยวจะเป็นอีดำกว่าเดิมยิ่งกว่านะลูก”
ในนั้นแม่ก็ทำกับข้าวที่มีประโยชน์ที่มีสารอาหารที่ช่วยกระตุ้นให้มารีย์ผิวขาวใส เช่น การทำเมนูที่มีมะเขือเทศเข้ามาทำให้มารีย์ต้องกินมะเขือเทศมากขึ้นกว่าเดิม
มารีย์ทำแบบนี้อยู่ประจำจะทำให้ผิวขาวใสขึ้นมาก
จนทำให้คนรอบข้างทักมารีย์แบบทำอะไรมาขาวขึ้นนะเนี่ยดูสดใสขึ้นมารีย์ก็เกิดความดีใจและคิดในใจว่าต้องทำให้ได้กว่านี้ต้องเปลี่ยนตัวเองให้สวยขึ้นกว่าเดิม
เย็นของวันนั้นแม่จึงพามารีย์
ไปเดินตลาดเพื่อหาซื้อของมาทำกับข้าวเย็นในวันนั้นมารีย์รู้สึกกังวลว่ามารีย์ออกไปสู่สังคมแล้วทุกคนจะมองมารีย์ว่าเป็นตัวประหลาดหรือเปล่า
แต่มารีย์ก็พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น เมื่อถึงตลาดแม่ค้าขายปลาก็ทักมารีย์ว่า
“อ้าวหนูมาลีหนูมาลีหรือเปล่าทำไมผิวขาวขึ้นเนี่ยดูสดใสขึ้นนะเรา”
เดินไปอีกร้านขายผลไม้แม่ค้าก็ทักว่า
“อ้าวหนูมาลีไปทำอะไรมาน่ารักขึ้นนะเราเนี่ย” มารีย์รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกว่าทุกคนทักทายกัน
มารีย์กับแม่ก็เลยเดินไปเรื่อยเรื่อยเดินซื้อของจับจ่ายอย่างมีความสุขแล้วมารีย์เลยหันไปเห็นร้านความสวยความงาม
มีของมากมายที่สามารถทำให้ผิวขาวหน้าใสกระจ่างใสขึ้นกว่าเดิมภายในเวลาไม่ช้าด้วยการพูดของแม่ค้าที่ชวนให้มารีย์ต้องซื้อผลิตภัณฑ์ไปใช้
“หนูหนูมาลีจ๊ะสนใจครีมกับน้าไหมผิวขาวใสนะทำให้มารีย์สวยขึ้นกว่าเดิมอีกนะสนใจไหมจ๋าหน้าบานลีเนียร์. สวยขาวอมชมพูมิกซ์ครีมบำรุงตัวด้วยนะบาลีจะได้ขาวใสกว่าเดิมอีกทุกคนจะได้รักได้ชอบได้ตัวมารีย์นะสนใจมั้ยจ๊ะ” แม่ค้าพูดด้วยเสียงนุ่มนวลไพเราะช่วยให้ซื้อของ มารีย์ก็ได้เข้าไปเลือกครีมในร้านโดยที่แม่ไม่รู้ด้วยว่ามารีย์จะเลือกซื้อครีม
มารีย์ได้กลับบ้านแล้วลองใช้ครีมนั้นเป็นวันแรกรู้สึกว่าขาวเนียนนุ่มชุมชื่น อย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียวออกไปไหนมาไหนคนก็ทักทายกันใหญ่เลยว่า “ทำไมผิวดูขาวใสละมุนเหมือนสาวเกาหลีไปอีกแบบเลยน้องมารีย์”
ภายในไม่กี่วันกับความขาวใสที่เจ็บปวด กับสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจนได้กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของมารีย์ เม็ดเล็กๆบนหน้ามารีย์เริ่มก่อตัวขึ้นมากมายทั่วใบหน้าของเขา จนทำให้เขารู้สึกกังวลว่าเขาต้องหน้าสิวหน้าพังเพราะครีมไม่กี่บาทนี่หรอ กับการทุ่มเทเสียเวลากับการรักสาผิวมาตั้งนานทำไมหน้าเค้าต้องมาพังเพราะครีมไอ้บ้านี่ด้วย การรู้เท่าไม่ถึงการณ์ทำให้หญิงสาวมารีย์ทุกปวดช้ำใจ ด้วยความไม่รู้จักพอของตัวเองจึงทำให้หายนะมาสู่เขาในที่สุด......T__T
บ่าวคำเลาะ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น